Brostvergroting

Brostvergroting

Anatomie der Brust
Anatomie van de vrouwelijke borst

Een borstvergroting is een ingreep waarbij de vrouwenborst operatief wordt vergroot. Men maakt hierbij gebruik van bestaand weefsel of prothetisch materiaal om een natuurlijk-ogende borst te construeren. Soms omvat de ingreep ook een verandering aan de tepelhof en tepel.

De procedure kan gepaard gaan met het gebruik van implantaten. Deze kunnen gevuld zijn met siliconengel, of bestaan uit een met water gevulde kunststof huls. Ook combinaties zijn mogelijk. Er bestaan ook implantaten waarvan de vullingsgraad kan worden veranderd door na de operatie nog vloeistof bij te spuiten. Siliconen voelen 'natuurlijker' aan maar hebben het nadeel dat ze bij lekkage in het lichaam kunnen komen. In hoeverre dit schadelijk kan zijn is nog onderwerp van debat. De FDA heeft siliconenimplantaten in 2006 weer goedgekeurd nadat ze (in de VS) in 1992 aanvankelijk van de markt waren gehaald. In sommige gevallen kunnen borstimplantaten mogelijk leiden tot problemen bij het zogen van baby's.

Naast zuivere volumevergroting wordt er vaak ook tegelijkertijd gestreefd naar een betere symmetrie en/of vorm van de borsten.

Silikonimplantate
Brostvergroting met implantaten van siliconengel

Er zijn verschillende chirurgische benaderingen mogelijk. De meest gebruikte zijn via de oksel, door een incisie lags de onderrand van de tepel, of door een incisie in de plooi onder de borst, omdat deze de minst opvallende littekens geven. Een (zonder kleren) geheel onzichtbare borstvergroting is echter nauwelijks mogelijk.

Borstvergroting is een ingreep die in de laatste tien jaar sterk in populariteit is toegenomen. De ingreep is in de media niet onomstreden. Ook mannen die meer indruk willen maken met de grootte van hun borstspieren laten tegenwoordig wel eens kunstmatige opvulling aanbrengen.