Implantaat Hongarije

Implantologie

Een animatie van een implantatie van de fabrikant Osstem

Implantologie is het snelstgroeiende onderdeel van de tandheelkunde en heeft tot doel een of meerdere tanden te vervangen door tandheelkundige implantaten. Implantaten zijn kunstmatige wortels, meestal vervaardigd uit Titanium, welke in het bot geplaatst worden.

Op het moment dat zowel de behandelaar als de patiënt letterlijk met de rug tegen de muur staan als het gaat om tandheelkundige oplossingen, dan biedt implantologie mogelijkheden die vroeger niet bestonden. Tandheelkundige implantologie is dan ook niet een vervanging van bestaande middelen, maar een uitbreiding, waarbij het ineens mogelijk blijkt om verloren tandfuncties door middel van implantaten en de daarop vervaardigde constructies terug te vinden. Een en ander is afhankelijk van de mogelijkheid om implantaten te kunnen plaatsen. Zo is het bijvoorbeeld noodzakelijk dat er voldoende bot aanwezig is en ook op de juiste plaats. Binnen de implantologie is het op dit moment zo dat de esthetische wens de chirurgie dicteert. In gewoon Nederlands. Als er om esthetisch redenen implantaten geplaatst moeten worden, dan is het heel vaak noodzakelijk om op de plek waar de implantaten moeten komen eerst de kwaliteit van het bot te verbeteren om daarmee te bereiken dat het eindresultaat ook esthetisch verantwoord is.

De moderne implantaten hebben meestal een schroefvorm, welke in het bot wordt geschroefd. Deze schroef zal na verloop van tijd vastgroeien in het bot door een proces dat osseointegratie heet. Nadat het implantaat is vastgegroeid in het bot kan er een vervanging gemaakt worden voor de verloren tanden.

Soorten implantaten

In de begintijd van de tandheelkundige implantaten werden vooral zogenaamde bladimplantaten en transmandibulaire implantaten toegepast. Het implantaat lichaam van zo'n blad implantaat is een plat vlak. De transmandibulaire implantaten gaan geheel door de kaak heen (onderkaak). Het verwijderen van dit soort implantaten is zeer ingewikkeld.


Een brug op drie implantaten

Nu worden vooral de zogenaamde schroefimplantaten gebruikt. Het was het schroefimplantaat van de Zweedse professor Brĺnemark die dit type implantaat zo populair maakte, mede vanwege de goede klinische resultaten en het gemak van het plaatsen van dit implantaat. De grootste vooruitgang in de implantologie was echter niet zozeer de vorm van het implantaat maar de coating van het deel dat met het bot in contact komt. Het grote probleem is namelijk de aangroei en ingroei van bot aan het implantaat.

Tegenwoordig wordt er ook onderscheid gemaakt tussen de zogenaamde één- en twee-fase implantaten. Het verschil zit in de behandelfasen:

  • Bij het één-fase implantaat wordt in één behandeling geplaatst en bestaat uit een deel dat in het bot verankerd wordt en een deel dat boven het tandvlees uitsteekt. Deze twee delen vormen één geheel en na een bepaalde periode wordt op het uitstekende deel een kroon gemaakt.
  • Bij het twee-fasen implantaat wordt in de eerste fase het implantaat deel in het bot geplaatst en vervolgens weer met tandvlees bedekt. Een aantal maanden later als het implantaat ingegroeid is in het bot volgt de tweede-fase waarbij op het ingegroeide implantaat een zogenaamd (healing) abutment geplaatst wordt. Na een aantal weken wordt op het abutment de kroon vervaardigd.